De leukste lessen die ik ooit heb gehad waren de danslessen, op de voet gevolgd door de rijlessen. Tegenwoordig geniet ik ook van de meeste van de colleges van de Masteropleiding,vooral nu we weer met literatuur bezig zijn, is het echt weer 'mijn ding'.

Wat heeft dit allemaal te maken met de Weense wals? De vorige week hadden we herfstvakantie en die is aan mij voorbij gegaan als de muren van de dansschool tijdens het dansen van de Weense wals, heel snel en een beetje misselijkmakend.

Heel misselijkmakend en tegelijk ook heel bevrijdend was wel dat ik besloten heb om per direct te stoppen met de Topniveauklassen. Ik kon geen klik krijgen met deze leerlingen en het kostte me behalve tijd, daar had ik op gerekend, ook heel veel van mijn energie. Meestal krijg je energie van dingen die je leuk vindt en ik had gedacht en gehoopt dat dit hier ook het geval zou zijn, maar het was een bittere teleurstelling. Gelukkig zat ik nog in de proefperiode.

Even twijfelde ik nog aan het hele eerstegraadsgedoe, maar ik vind de opleiding leuk en stimulerend en ik ga gewoon door. Het doen van onderzoekjes zal wel weer lastig worden, maar dat was het vorig jaar ook. Bovenstaand gedoe heeft me wel op een achterstand gezet, ik heb te weinig gedaan aan Argumenteren en schrijfvaardigheid. Dat wordt waarschijnlijk een hertentamen!

Na al deze verwikkelingen was het erg fijn om zaterdag lekker naar Rotterdam te gaan, NK Judo heren, daar valt genoeg over te bloggen, de volgende keer..

Zondag hebben Huá en ik genoten van drie Grumpy Old Men: Jan Mulder, Bart Chabot en Remco Campert. Jan Mulder heeft ons een inkijkje gegeven in zijn, wat muziek betreft, zeer slechte jeugd. We moeten echt uitkijken waar we onze kinderen aan blootstellen. Een kunstfluiter kan zo'n impact op een kind hebben, dat deze er als vijftiger (zestiger) nog woedeaanvallen van kan krijgen.

Bart Chabot heeft ons een nieuwe toepassing van smeltchocolade net niet laten zien, wat gezien de leeftijd van het aanwezige publiek maar goed is ook. Het zou anders een enorme kliederboel in diverse keukens kunnen worden. Gelukkig lieten zijn woorden weinig aan de verbeelding over en viel er veel te lachen over het hele 'kookproces'. Huá heeft mij beloofd mij nooit op een dergelijk kunststukje te tracteren, wat niet wil zeggen dat ik niet van chocolade houd, juist wel...

Remco Campert gaf mooi weer dat het beheersen van een taal het begrip bevordert: Tot Zoens!

Verder was ik de laatste tijd ook aardig Grumpy, ik zat niet goed in mijn vel. Daarom heb ik vandaag een beslissing genomen, die ik nu nog even verder uit moet werken. Dat zal ook nog wat slapeloze nachten vergen, maar daarna kan ik de toekomst weer aan. Gelukkig!

"Ben in Markelo" stond gisteren op heel veel voice-mailtjes. Wat dan.... wel het was weer quality time voor Meimei en Huá. Een judoclinic van niemand minder dan Ben Sonnemans. Ben is wat minder bekend dan de broertjes van der Geest maar komt uit de dezelfde stal. Geheel onbekend is hij niet voor de judoka's. Hij was in de jaren negentig één van onze boegbeelden. Europees kampioen 1997, EK brons 1995 en 1998. Winnaar tournoi de Paris (een soort onoficieel WK) in 1999 en 8x keer Nederlands kampioen. En dat in een tijd zonder uitgebreid internet en weblogs enzo. Dus dan moest je je bekend halen uit de spaarse momenten van studio sport.

De clinic was mooi en ook Ben had een fantastische dag gehad. Want dames en heren hij stond vanaf negen uur tot half vijf op de mat. In de ochtend groepen was het zeer druk met per keer wel 100 judokaatjes. De middag was de eerste sessie met ruim 60 judoka's ook mooi en van de senioren waren er toch ook nog 28. Waarvan 20 van Top Judo Twenthe.

Ben begon de training met wat coördinatieoefeningen. Een onderdeel dat eigenlijk niet vaak wordt beoefend. Bij de Kenamju zijn ze daar nu mee bezig. Door het inslijpen van de bewegingen kun je die blijven maken ook als je moe bent. Overigens is dat niet de eerste keer dat ik met dit soort oefeningen in aanraking kom. Ook over de grens in Duitsland is men hier druk mee bezig. Ik heb begrepen dat Ben bij de jongere judoka's ook aandacht heeft besteed aan basistechnieken. Bij ons lag het accent op newaza. Ook hier toch weer wat ideeën opgedaan. Overigens zegt Ben zelf ook:"ga bij diverse mensen trainen. Je pikt er toch altijd wat vanop, zoek uit wat jou lekker ligt en ga daar dan mee aan het werk.." Ben vertelde ons dat zijn "room-mate" tijdens toernooien, Maarten Arends, ook een paar newaza technieken had om de wedstrijd weer open te breken. Voor de jeugd is het goed dit soort dingen uit de mond van een (ex)topsporter te horen.

Naast de oefeningen was er ook wat ruimte voor randori op de grond of staande. Na wat spetters die ik van Mathias om de oren kreeg kon ik met Meimei nog een grondpartijtje draaien. Een vader - dochter confrontatie.

Natuurlijk was er gelegenheid voor foto's en handtekeningen. Meimei heeft haar collectie foto's weer uitgebreid en ons boek Judobanden is in waarde gestegen door de handtekening van Ben bij zijn verhaal in dit boek. A day well spent.......

Tijdens zijn duurloop kwam Huá gisteren deze prachtige paddestoelen tegen. Een prachtig teken dat de herfst begonnen is: spinnewebben, witte wieven, spannende verhalen. Het leven richt zich weer meer naar binnen.

Zelf raak ik altijd een beetje ontroerd door elfenbankjes, in de nevel kun je de kleine wezentjes bijna zien zitten, wie zegt er dat ze niet net achter die boom zaten? De natuur blijft iets om je over te verbazen.

Toen Huá mij de foto`s liet zien dacht ik meteen aan dit gedicht. Ja,het is al eerder gepubliceerd hier, maar ik houd van paddestoelen

er komt vast ook nog wel een gedicht over elfenbankjes.

Maar behalve sprookjesachtig en mysterieus is de herfst ook nat en koud. De dagen worden korter en het donker schuift een schaduw over het lichte leven. Daarom is herfst ook dit:

Heerlijke precies160-gedichten. Ik heb de site lang niet bezocht, te druk met andere dingen. Misschien een herfst- winterbezigheid?

Verjaardag, dierendag, moederdag, de kerstdagen en deze week was het docentendag. Maandag, mijn 'Topniveau'-dag, begon daarom met koffie en gebak. Mijn collega`s van de onderbouwschool waren niet zo verwend, die kregen niets.

Het is toch jammer dat een schoolleiding niet op de docentendag inspeelt, vooral niet als je van collega`s van her en der hoort dat die wel getracteerd zijn. Maar goed, mijn gebakje was heerlijk!

De media hebben zich, in schril contrast met mijn onderbouwvestiging, ook op het fenomeen Docentendag gestort en veel Bekende Nederlanders hebben zich gewaagd aan een mini-carrière in het onderwijs. Sterren voor de klas is daar het resultaat van.

In de aflevering van deze week was Harm Edens de VIP-docent. Hij stond voor een klas van het ROC in Enschede, afdeling mode, in prachtige gebouw tegenover ziekenhuis Stadsmaten. Het leuke is dat Harm afkomstig is uit Enschede. In het filmpje werd ook aandacht besteed aan zijn lagere schoolperiode. Hij heeft op een school gezeten waar ik in een ver verleden stage heb gelopen: Het Lang.

Wat het vermelden ook wel waard is: de docent (Jan) die Harm begeleid heeft is voor veel Nederlandse breisters (m/v) geen onbekende, op Ravelry kennen we hem als DutchJan. Leuk om een mede-Ravelaar eens op tv te zien. Ik had meteen al visioenen voor Jan als begeleider van deelnemers aan een Nederlandse versie van Project Runway

De laatste paar weken heb ik wel eens getwijfeld over mijn docentschap. Misschien komt het omdat ik niet meteen aan het begin van het schooljaar gestart ben met het lesgeven aan de Topniveau-leerlingen, want de klik is er nog niet echt. Dat heeft wel weer als voordeel dat ik nu echt geniet van het lesgeven aan mijn onderbouwleerlingen, hoewel ik daar ook wel lastige leerlingen heb.

Gelukkig krijgen we volgende week weer college van Coen e.a.: we beginnen met Wereldliteratuur.

Ruim twee weken geleden had ik een reünie van mijn oude school. Daar zijn natuurlijk ook weer veel foto`s gemaakt, zodat iedereen duidelijk kan zien dat we allemaal echt ouder zijn geworden. Vergelijk deze foto van de derde klas maar eens met de foto die op 19 september 2009 is gemaakt.

Zoals je ziet draag ik nog steeds liever een jurkje!

Van tijd tot tijd gebeurt het dat er binnen de familie nieuwe wegen worden ingeslagen. Alleen gebeurt dat bij ons natuurlijk weer allemaal tegelijk. Het lijkt wel herfst. Maar goed, wat dan is de vraag. Allereerst heeft Li een aantal nieuwe lesuren voor athteneum-klanten. Een mooie aanvulling op de studie. Het is invalwerk dus afwachten hoe lang dat duurt. Gègè heeft na lang wikken en wegen een nieuwe studie opgepakt op de vakschool Schoonhoven. Een school die opleidt tot allerlei beroepen waar de nodige vakmanschap bij komt kijken. Voorbeeld uurmaker, juwelier, maar ook wat Gègè doet goud-en zilversmid. We wachten zijn creatieve scheppingen met spanning af. Jiejie is ook met een nieuwe opleiding begonnen tot optometriste. Dus net als Li moet Jiejie iedere woensdag op pad naar de opleiding. Slimme meiden die twee. En per januari ga ikzelf ook wat anders doen.

Wat minder drastisch is de nieuwe weg van Meimei, namelijk trainen op zondag op de UT met de judomaatjes. Voor mij is dat een mooie kans om een duurloop van 2 uur te houden. Dat leidt ook voor mij tot nieuwe wegen. Letterlijk weggetjes waar ik nog niet eerder was. Simpel omdat het te ver van huis afligt. Voorgaande weken heb ik de omgeving van Drienerlo verkend en deze week ben ik richting Twekkelo gegaan. Dat is mooi landelijk gezien de foto.

Leuk hè, dat krijg naast de regen van vandaag er allemaal gratis bij. Vanaf de UT ben ik via de "rood-witte" wandelroute via de schaatsbaan het kanaal overgestoken (wees gerust er ligt een brug). En daarna knal je meteen de weilanden in. Mooie route, beetje glibberig bij de slootkanten. De beloning karakteristieke doorkijkjes.

En natuurlijk in Usselo de zouthuisjes. Bezoekers, touristen en ander vreemd volk weet het niet goed te plaatsen wat die huisjes nu eigenlijk zijn. Welnu het zijn pompstationnetjes waar zout wordt opgepomp en via een buizensysteem bij de Akzo in Hengelo terecht komt om de bekend Jozo (en meer) van te maken.

Volgende week weer deze kant op!

Hebben we in Nederland te maken met een vergrijzing van de bevolking. De Belgen hoeven daar niet bang voor te zijn. Vele Nederlanders willen graag Belg worden. Tja..... als reserve-Belg begrijp ik dat niet zo goed, want het leven hier is natuurlijk goed. Zouden er andere redenen zijn.

We kennen de redenen van Bart Veldkamp en sinds kort kennen we ook de redenen van Elco van der Geest om Belg te worden. Competitie en de drang om op hoog niveau te presteren. Dat lezen we in de Nederlandse pers.

Soms lees je ook zaken in de buitenlandse pers. Zo las ik in mijn judo-vakblad L'esprit de Judo in een artikel over Aziz Messaoudi (en de vereniging waar hij traint) de volgende passage  ".... d'autant qu'on annonce que l'actuel titulaire, Grim Vuijsters, prendrait aussi volontiers la nationalité belge". De reden, Luuk Verbij wil naar graag "le leadership en lourds dans les années à venir" en dat zou wat ik uit he artikel opmaak een reden kunnen zijn. Tja... ik weet niet of het waar is. Op de website van Grim kan ik in ieder geval niets vinden.

Afwachten...... dus