Op donderdag 5 november heb ik een "net"werkdag ingelast. Zo af en toe moet je dat doen. Zeker als die dag op een interessante lokatie is. En dat was dit jaar het geval. Als manager BHV ben ik lid van de Nederlandse BHV vereniging en daar hoort jaarlijks een netwerkdag bij. Zoals gezegd dit jaar een mooie lokatie, namelijk in Hilversum op het mediapark bij het  Nederlands Instituut voor Beeld en Geluid. Dit is wel het mooiste gebouw wat ik de laatste tijd heb gezien. Fraaie architectuur (van buiten en binnen) en schitterende details. Er is niet op een paar centen gekeken.

De buitenkant is bekleed met glazenpanelen, waarin filmfragmenten (stills) zijn gegoten. De binnenkant is als een terras opgebouwd. Hieronder zie het restaurant. Dit terras wordt aan de buitenkant gespiegeld door een waterpartij (ook in terras vorm). De uitbouw rechts past gedraaid weer in de vijf lagen diepe canyon (waar de beeldarchieven zich bevinden). Links in het atrium is de wall of fame (zie boven), met de bekende Nederlandse coryfeeën die een mediaprijs hebben gewonnen.

  canyon (5 diep)

De ochtend werd gevuld met lezingen over natuurlijk het Instituut (er komen nu toch al 600.000 bezoekers per jaar) wat als taak heeft een archief te zijn voor al het (publieke) beeld en geluid, maar ook is het een museum met voorlichtingsfunctie. Interessant was ook de lezing over de 3-eenheid, voelen, denken en doen in relatie met BHV.

De middag was ingeruimd voor de media-experience. Een interactief gebeuren waarin je allerlei fragmenten kunt terug kijken, maar ook mee kunt spelen in een soap. Het journaal presenteren, etc. De tijd vliegt er letterlijk en figuurlijk voorbij. Scholieren kunnen er eigen reportages maken en wie wil er nou niet op de foto met zijn favoriete tv-ster. Vermaak voor iedere leeftijd.

Wat ik heb bekeken....... Andere tijden over hoe Anton Geesink de Japanse judo hegomonie doorbrak. En daarna "toples" waarbij in deze les Mark Huizinga les gaf aan de 12 jaar oude Jason Gawke. Het leuke daarvan was dat Jason onlangs meedeed op het NK heren senioren. Hij zou zichzelf eens terug moeten zien. Niet alleen leuk maar ook nuttig, want het gaf mij weer wat aanknopingspunten voor mijn eigen lesgeven.

Ik ga er zeker nog weer eens naar toe.

Merry Christmas everybody!

De kerstboom staat, het is koud, in de keuken heerst gezellige drukte. MeiMei heeft vanmiddag met een paar vriendinnen een gezellige filmmiddag gehouden. De sfeer en de stemming zitten er al goed in. Op het net heb ik even gezocht naar wat plaatjes om onze blog tijdens deze dagen ook een beetje op te leuken. Nou, ik kwam ogen te kort!

Deze van de Kerstman met zwarte band kon ik natuurlijk niet weerstaan, net zoals mijn oude vriendin Betty:

Wie weet wat er nog meer te voorschijn komt, als we deze dagen aan bloggen toekomen!

Na jaren was ik er weer eens bij......Waarbij, bij de intocht van Sinterklaas. Niet met mijn kleinzoon (niet aangedacht .....) maar met Meimei. Nou is Meimei wel de jongste van het stel, maar ruim voorbij de gelovige leeftijd. Dus dat werd geen foto met zwarte Piet, ik was ze op een gegeven moment zelfs kwijt toen ik een actiefoto van haar wilde maken. Maar ja op die leeftijd vinden ze jou vanzelf wel weer. Zeker voor de Björn Borg winkel. Na al die jaren van afwezigheid kreeg ik er toch een goed gevoel bij, bij deze intocht. Er komt veel meer volk op af dan bij de Carnavalsoptocht in Enschede. En de optocht is nog groter ook.

Ja dat goede gevoel. Ik stond net bij de bakker toen Sint er aan kwam. Bij de bakker waren ook Duitse Kunden. Ik vroeg me af wat die mensen hier nou wel niet van zouden vinden. Net als de Chinezen die voorbij kwamen. Mooi toch deze Hollandse folklore. Ik stond echt te genieten van de Pieten, de drumbands, het orgel De Tukker en natuurlijk Sinterklaas op zijn schimmel. Deze kindervriend is eigenlijk een superintegrator, want zowel de Hollandse bleekscheten, de Surinaamse kinderen en Turkse en Marokkaanse kinderen liepen geschminkt in de optocht mee. Iets verder kwamen we Sint weer tegen en toen was ik wel zo alert om even wat beelden te schieten met de telefoon.

Het zal de leeftijd wel zijn, maar ook andere dingen vielen op. Zoals hele trotse ouders met als zwarte Piet of Sinterklaas verkleedde kinderen. Ik realiseerde me dat ik vroeger ook zo met de kinderen over straat getrokken ben. Nou was Gègè wel de fanatiekste. We hebben nog een foto uit een pannekoekenrestaurant waarop hij vol verwachting met een heuse winterwortel op Sint zit te wachten.... met rode konen. Het worden weer spannende tijden.

Ook vanavond had ik een goed gevoel. Ik heb na wat rust genomen te hebben, na de marathon en de halve van Eindhoven, na drie weken de training weer opgepakt voor de marathon van Enschede. Ook daar komt veel volk op af. Maar goed... ik ben eigenlijk een mooi weer loper. Vanavond miezerde het, maar ik heb me erover heen gezet en... ik heb heerlijk gelopen. Een mooi rondje van 13K. Ik houd jullie op de hoogte.

Dat vogels grote roofdieren zijn, is bij ons al tijden bekend. Gègè heeft bijna een complex overgehouden aan de zeemeeuwen in Cornwall die het op zijn fish and chips hadden voorzien. Alleen door de patat weg te gooien kon hij die schreeuwende monsters van zich af houden, want al krijsend kwamen ze steeds dichterbij dat blonde manneke met die heerlijke patat.....

Jaren later werd onze MeiMei belaagd door een pauw die er met haar chocoladetaart vandoor wilde gaan. Hetgeen hem uiteindelijk ook is gelukt omdat zij even suiker wilde gaan halen en wij (Huà en ik)niet snel genoeg waren om de snode plannen van de pauw te doorzien.

Maar deze mussen spannen de kroon:

(Hongerige mussen in Bratislava)

(Wie laat nu zo`n lekker stuk appeltaart staan?)

(Kan deze mus straks nog vliegen???)

Deze foto`s zijn gemaakt met ons nieuwe (tweedehands) fototoestel dat er bedrieglijk eenvoudig uitziet en dat enorm veel mogelijkheden heeft en dat tot nu toe prima bevalt. Meimei baalt ervan dat we deze camera niet bij ons hadden in China!