Vandaag is het St. Patrick`s day in grote delen van de wereld. Niet hier in Nederlands, daarvoor hebben we te weinig Ierse immigranten. Ik ben wel benieuwd of er nog Ierse pubs zijn dit aandacht schenken aan deze feestdag.

Vorige week hebben we niet geblogd, niet omdat we geen onderwerpen hadden, het had meer te maken met geen tijd. Bovendien waren de onderwerpen die ik had niet echt heel erg leuk of optimistisch. Maar ja, om sommige dingen kun je gewoon niet heen, laten we ze ook maar gewoon benoemen: Ouderdom, werkomstandigheden en de rest...

Om toch positief te beginnen: mijn kies is gered, in ieder geval voor zo lang als het duurt. De tandarts heeft er toch nog een vulling ingemaakt en volgende maand heb ik weer een afspraak om uiteindelijk toch tot het plaatsen van een frame te komen, blijf dus vooral lezen.

Verder ben ik zaterdag weer begonnen met mijn wandeltraining, er stond een korte trip op het programma richting JieJie en kleinzoon. (net iets onder de 5KM) Huà zou me daar weer ophalen en gezamenlijk zouden we daarna de boodschappen gaan doen. Klinkt goed, toch? Helaas is het allemaal net iets anders gelopen Ik was het prachtige Glanerbrug nog niet uit toen mijn knie begon te protesteren. Ik ben ook niet bij JieJie en kleinzoon terecht gekomen, die heb ik maar even afgebeld, want het lopen ging niet goed genoeg. Een iets korter rondje dan maar, dacht ik nog. Maar de pijn werd steeds heviger en het wandelen veranderde in strompelen. Gelukkig kwam ik een bankje tegen waarop ik maar ben neergeploft. Daar heb ik Huà gebeld en die kon niet meteen komen, maar hij regelde wel een andere ridder/redder in nood: Roy! Die mij, heel lief, weer naar huis heeft gebracht. Hoewel hij het niet kon laten me nog even heel fijntjes te wijzen op het feit dat ik al oma ben. Ja, ouderdom komt met meer dan alleen gebreken!

Wat is er aan de hand, vraag je je misschien af, waarom kan zij niet meer lopen? Google maar eens op arthritis, want dat is het. Leuk is anders. Ik probeer nu eerst even pijnvrij te raken en dan maar weer langzaamaan opnieuw beginnen, met meters in plaats van kilometers zoals mijn fysiotherapeut dat zo mooi zei.

Natuurlijk gebeuren er ook nog heel wat leuke dingen: Gerda is zondag gezellig langs geweest, we hebben lekker bij Hu`s Garden gegeten. De zon schijnt lekker en de bolgewassen staan al bijna te bloeien. MeiMei loopt stage op een zorgboerderij en heeft een lammetje mogen voeren 

Kortom, ik ga er van uit dat dit een tijdelijke inzinking is en dat ik gewoon lekker mee kan naar het trainingskamp in België, waar ik natuurlijk niet hoef te trainen, maar lekker wandelen zou ook heel erg leuk zijn.  

Het is nog geen maand geleden dat ik voor een collegiaal consult bij de kaakchirurg was. Met drie man sterk hebben ze in mijn mond gekeken, gevoeld en zelfs geknepen! Maar, gezamenlijk zijn ze tot de conclusie gekomen dat ik echt nog niet aan de implantaten hoefde. Een frame kon nog stabiel genoeg vastgemaakt worden aan mijn overgebleven ivoor.   

Tja, dan moet je natuurlijk geen harde dingen gaan eten zoals een groentekroketje...... want daar kon mijn kies toch echt niet tegen. Het was "krak" en er was een heel stuk af. Waar het frame nu aan bevestigd moet worden weet ik niet. Ik zal eerst wel weer naar de tandarts moeten, altijd leuk. 

Soms zit het mee, soms zit het tegen. Gisteren had ik wat keelpijn en vanmorgen klonk ik redelijk schor, maar op school ging het echt razend snel achteruit met mijn stem. Nu ben ik echt weer helemaal mijn stem kwijt. Stomen. lekker warm drinken en natuurlijk niet praten. Dat laatste is op dit soort momenten altijd het moeilijkst.

Het is wel grappig dat we tijdens de mastersopleiding net bezig zijn met stemhebbende en stemloze medeklinkers.... Ik klink helemaal niet

Een jaartje ouder dan vorige week en, gelukkig, nog steeds niet wijzer. Het is een geweldig leuke verjaardag geworden. Leerlingen en docenten hebben hun best gedaan en hebben me ontroerd met liefdevolle gelukwensen. Familie en vrienden hebben storm en regen getrotseerd om bij het paradijs te kunnen komen om mee te vieren. Man en kinderen spanden de kroon, ik ben werkelijk een gelukkig mens.

Natuurlijk kon ik het niet laten en daarom heb ik zelf de microfoon ook nog maar even ter hand genomen. Onder andere om JieJie hartelijk te bedanken voor alle inspanningen voor het prachtige "levensboek" dat ze voor mij geregeld heeft.

De buren hadden hun uiterste best gedaan om voor iedereen die langs kwam duidelijk te maken dat ik echt 50 geworden ben, maar: oude struiken doen het vaak bijzonder goed!

Op deze foto ontbreekt Gègè nog, maar hij was er wel. Inmiddels ook een jaartje ouder, maar nog altijd even lief.

Op een feestavond als deze word je als jarige in Twente altijd behoorlijk in het zonnetje gezet, dankzij de buren had ik al vrij snel een neus, waar Rudolf het Rendier jaloers op zou zijn.

Gègè en entourage zijn inmiddels ook gearriveerd voor wat ongeveer het vierde feestje in drie dagen is. Het was fijn dat ze erbij waren, ze gaven de avond mede kleur.

Kortom, het was een geweldig feest voor iedereen die er is geweest! Ik wil daarom ook iedereen bedanken voor de inbreng, inzet en de lieve woorden (gesproken en geschreven).

Er zijn verschillende soorten kriebels. De meeste van de kriebells zijn heel prettig. Ik hoef alleen maar te denken aan de kriebels die je krijgt van vlinders in je buik. Die heb ik gelukkig nog steeds als ik aan Huá denk of als we gezellig iets samen doen. Kortom hele plezierige kriebels. De kriebels die ik aan de kinderen geef, die het nog steeds prettig vinden om op hun rug gekriebeld te worden, zijn ook heerlijke kriebels. Het grappige is dat onze kleinzoon ook van kriebelen houdt. Omdat alle goede dingen in drievoud komen, meld ik maar even dat vakantiekriebels ook heel leuk zijn, het maken van plannen, lezen over de landen, het echte voorbereiden, die prikken, oeps, die natuurlijk niet!  

Allergie betekent dat je lichaam reageert op stoffen. Zo van "hé, vreemde stof, ik ken jou niet, je moet weg hier, we gaan vechten". Eigenlijk een soort van zinloos geweld in je eigen lichaam. Mijn lichaam maakt het nog bonter (dit mag je letterlijk en figuurlijk nemen). Mijn vel kan niet tegen zweet! Dat is heel vervelend want:

• Het is warm.
• Ik ben in training voor de halve marathon Nordic Walking.
• Het is warm.
• Zweten is heel natuurlijk als het warm is en je aan het lopen bent.

Zweet gaat op plaatsen zitten waar jeuk niet leuk is. In het begin kon ik de plekjes nog wel te lijf (weer zo`n flauwe woordspeling) met homeopatisch zalfje. Maar na een Nordic Walk van ruim 2 uur afgelopen zondag, was er geen houden meer aan. Ik ben bij de dokter geweest en ik heb nu 2 tubes zalf en Huá die me liefdevol insmeert.

Ja, als ik weer iets beter in mijn vel zit (hahahaha)