Heel erg jammer zelfs! Marianne Timmer mist de Olympische Winterspelen door een bijzonder ongelukkige val. We wensen haar veel beterschap en we hopen haar snel weer op de been te zien.

Gelukkig hebben we ook goed nieuws, Sanne Wevers, een oudklasgenootje van MeiMei, heeft de wereldbeker turnen gehaald.

En we zitten ook nog na te genieten van het succes van Linda Boers.

We hopen dat het snel goed komt met je hand.

Het is zomer Maandag heb ik genoten van een dagje Utrecht, lekker slenteren langs de gracht, rondneuzen in de kledingzaken, genieten van een ijsje, lunchen bij De Bijenkorf. Gelukkig hadden mijn twee favoriete winkels (Laura Ashley en Noa Noa) nog luchtige zomerkleding, in de opruiming èn in mijn maat.

Vandaag krijg ik visite, een paar collega`s komen gezellig kletsen over vanalles en nog wat, misschien zelfs wel over school! Daar valt genoeg over te vertellen: de eeuwenoude noodbouw ligt eindelijk voor de vlakte en hopelijk beginnen we het nieuwe schooljaar in de nieuwe noodbouw..

Natuurlijk heb ik gezorgd voor iets lekkers erbij: caramelbrownies en baked-raspberry-cheesecake!

Verder zijn we bezig met alles klaar te leggen voor de vakantie: wat moet er mee en wat niet. In ieder geval: judopakken! luchtige zomerkleding en iets warms voor als het koud wordt. Voor Eurodisney iets makkelijks en voor bij het zwembad: badkleding. Vroeger (!) hadden de kinderen speciale truien voor mee naar Disney. Ik denk niet dat MeiMei dat weer aan wil. Gelukkig vindt ze het pretpark zelf nog wel heel erg leuk!

De eerste week van de schoolvakantie zit er alweer op. Ik heb er niet echt van genoten. Eerst was er natuurlijk het hertentamen, dus alle dagen dat het wel mooi weer was, heb ik zitten leren. De dag zelf sloeg de paniek alweer toe. Ik had al slecht geslapen en de tocht naar Groningen was verschrikkelijk. Regen, regen, regen en dan vooral niet in kleine buitjes.

Daarna het tentamen zelf, daar durf ik geen voorspellingen over te doen, weer van die stellingen en ook het Wilhelmus kwam weer langs. Ik schijn een onbedwingbare aversie tegen dat lied te hebben. Ik heb wel weer het gevoel dat ik teveel geleerd heb, 6 vragen over 10 boeken en 200 blz. uit Een nieuw vaderland voor de muzen. Ik raak altijd een beetje (veel) in paniek als ik de vragen dan zie. Wat ook niet echt helpt, is dat ik geen idee heb wanneer ik de uitslag kan verwachten.

Na het tentamen heb ik natuurlijk meteen een aanval van migraine gehad, want ik kan niet echt goed met stress overweg, dat was de donderdag naar de maan, op de voet gevolgd door de vrijdag, nog steeds brak...

Het weekend heb ik lekker taart/cake gebakken voor mijn kleine kleinzoon. Natuurlijk heb ik de GoodFood erbij gehaald. Gelukkig is die tegenwoordig ook te raadplegen via het internet. Gevonden: heerlijke citroencakejes. Ook het grote boek van James Martin, de topper op het gebied van taarten en desserts, lag weer op het aanrecht, de caramel shortbread ging er weer in als koek!

De verjaardag werd zondag gevierd, lekker op de camping. Natuurlijk geteisterd door, weer, regen.

Soms lijkt de tijd stil te staan en soms gaat alles zo snel dat je, als je met je ogen knippert, alweer een paar dagen verder bent.

De laatste twee weken op school waren pure ellende, het was niet alleen druk op school, ook mijn masteropleiding had nog een paar pijnpunten in petto. Op school waren: de musical met mensen die mee zouden helpen en die op het laatste moment toch niet beschikbaar waren; de cijfers die ingevoerd moesten worden in een computersysteem dat er vaak uit ligt; schoolmail die door de server twee dagen stilgelegd wordt. Dat zijn nog maar een paar voorbeelden,ergernissen als slechte communicatie en ver/herbouwplannen laat ik maar buiten beschouwing.

Kortom, een beetje de Wet van Murphy. Voor het afscheid van tweecollega`s had ik ook nog een tekst geschreven, maar op de dag van het afscheid had ik verplichtingen voor de Masteropleiding, het onderzoek moest in een soort interviewvorm gepresenteerd/verdedigd worden. We hebben nog geen cijfers, maar ik denk dat het wel goed zit. Het afscheid was erg gezellig geweest, jammer dat ik het gemist heb en ook jammer dat die twee er volgend jaar niet meer bij zijn.

Met De Gouden Eeuw is het niet zo goed gegaan. Ik had me wel goed voorbereid, lekker alle boeken gelezen, alle colleges gevolgd, de andere literatuur goed doorgenomen en toen kwam ik mijn oude vijand Examenvrees weer tegen: dan zit je daar en dan lijkt het net of er een heel ander vak gevraagd wordt.

Gelukkig heb ik het taalkundige gedeelte wel gehaald en hoef ik woensdag alleen het gedeelte van Coen Peppelenbos over te doen. Het is de eerste keer dat ik gezakt ben voor iets literairs... en dan ook nog voor iets wat ik zo leuk vind om te doen, toneellezen. Maar goed, de eerste vraag die ik zag was er één over het Wilhemus en ik kon meteen niet verder komen dan de eerste zin. Verder waren er stellingen die je met juist of niet juist moest beantwoorden. Daar ben ik teveel twijfelaar voor, er is altijd nuance, het is niet goed of fout. Kortom, ik ben nu al ziek voor woensdag. Het zou niet de eerste keer zijn dat ik misselijk en met maag- en darmproblemen bij een examen zit.

Inmiddels hebben we de langste dag alweer gehad en is het (op het hertentamen na) zomervakantie. Wat gaan we doen: Eurodisney, Parijs, Île d'Oloron, Rotterdam, winkelen met de dochters (één voor één) afternoontea met een paar collega`s, lezen, opdrachten maken voor Coen, beeld afmaken, breien, van de tuin genieten.... De vakantie is nu al te kort.

Vorig jaar waren de hortensia`s roze! Ze hebben zich mooi aangepast aan de lavendel (die trouwens ook rustgevend is.)

AANVULLING: tijdens het leren voor aankomende woensdag zat ik nog even te googelen en daar vond ik dit: een opera van Rob Zuidam, Adam in ballingschap met Eva als ondernemende heldin, compleet met klompendans.

Al jaren halen wij onze boodschappen bij Albert Heijn. Dat ging altijd met veel plezier en we konden er altijd vinden wat we zochten. Dat was een prettige bijkomstigheid omdat we (Huá en ik) beiden wel een aardig eindje over de grens koken. De oplettende lezer heeft al gemerkt dat er sprake is van de verleden tijd.

Het wordt steeds moeilijker om onze boodschappen bij deze grootgrutter te halen, want Albert meent A-merken van de schappen te moeten halen en daarvoor in de plaats komen daar huismerken op te staan. Andere zaken worden niet meer verkocht omdat daar geen vraag naar zou zijn.

De ellende begon vorig jaar met satéstokjes. Ik weet best dat je tegenwoordig gewoon kant-en klare bbqschalen hebt, maar wij eten geen vlees, dus die stokjes had ik niet voor saté nodig, mijnheer de bedrijfsleider. Ik wil gewoon bolletjes mozzarella, cherrytomaatje, bolletje mozarella, stukje paprika, lekker ouderwets aan een pennetje rijgen. Maar deze waren niet bij: AH, Blokker, C-1000 en onze plaatselijke nepblokker te verkrijgen. Is heel Nederland Kant en Klaar??? Mijn breipennen, ook van bamboe en ook mooi dun zijn te duur om te verbranden op hete kolen.

Veel ernstiger is gemis van Nescafé. Het is veel mensen een gruwel, maar ik begin de dag met een heerlijke beker oploskoffie van dit merk. Alleen van dit merk! Dit is hele lekkere oploskoffie. Ik deed vroeger deze koffie door de joghert en ik strooide het lichtjes over mijn boterham. Dat doe ik tegenwoordig niet meer, maar een goede dag begint met een heerlijke beker Nescafé. Ik heb altijd zo'n pot voor mij alleen, want de rest van de familie vindt oploskoffie maar niks. Het schijnt dat heel Nederland oploskoffie maar niks vindt, want bij AH staat dit item niet meer in de schappen.

Wat er wel staat is een soort Huismerksurrogaat. Die heb ik geprobeerd toen er geen echte oplos stond. Die pot staat nog in het keukenkastje. Er is slechts 1 portie uit. De bocht die dat opleverde heb ik weggegooid. Dat was een zwarte dag. Gelukkig stond er vlot daarna wel weer echte koffie in de schappen. Die potten had ik allemaal aan moeten schaffen, want de bodem van die pot komt al aardig in zicht, maar het schap blijft angstig leeg.

Huismerkenterreur, je leest erover in de krant en het komt aardig dichtbij. Waar moet ik nu mijn boodschappenwagentje volladen?

  Het lijken de Europese verkiezingen wel, we kennen de namen, maar niet de inhoud....

De stilte bij ons in huis is oorverdovend. Sinds dinsdagavond zijn wij teruggeworpen tot in de jaren 50 van de vorige eeuw. Het televisieloze tijdperk. Er klonk tot gisterenavond zelfs geen radio. Wat is er gebeurd. Zijn alle televisies uit het huis verwijderd door een deurwaarder of inbreker. NIETS van dit alles...... de voortgang ontziet ons niet.

Afgelopen dinsdag was feitelijk een stap naar een betere digitale toekomst, althans zo wordt dat gezien. Glas werd gegraven en aangelegd (geschoten) tot de voordeur. Net als de garantie zo het zich laat aanzien. Na een dag hard werken komt Meimei op het eind van de middag thuis en nestelt zich in de lekkere blauwe stoel (cola light en K-life bij de hand), maar och jé de tv doet raar en blijft op zwart en hier en daar veel geruis. Mijn vermoeden...... kabel doorgegraven (dat wil zeggen de oude analoge lijn). Gelukkig waren onze "gold diggers" (ze kwamen uit Den Haag, meneer) er nog, maar weinig behulpzaam en ondanks dat ze uit Den Haag kwamen spraken ze ineens zeer slecht Nederlands. "Nee meneer, wij niet kabel kapot maken. Wij zien dat. Wij stop meteen" Dus niet denk ik dan, maar ja alles lag weer dicht, de jongens wilden naar de camping en Ziggo (analoge leverancier) werkte ook niet mee. Hetgeen bij hun normaal schijnt te zijn. Er was sneeuw, dus er was een signaal. Ik denk dan kabel niet door, maar beschadigt. Ziggo zegt: "andere afdeling bellen". Dat doe je dan en dan krijg je een week radio- en zendstilte opgelegd. Want de monteur kan pas over een week komen.

Nou ben ik de beroerdste niet. En ik was net in het "journaal van Bontekoe" begonnen om Balkenende zijn VOC-mentaliteit te doorgronden. Daarover later. Ik dacht, ach een week zonder TV. Ik ben toch meer weg dan aanwezig en we hebben de foto's (lees dvd-collectie) nog. Nou ben ik naast niet de beroerdste ook niet van gisteren en net als Murphy een ras-optimist. Helaas ken ik de Ziggo'ers van deze wereld en heb nog maar eens gebeld met Glashart. Het kan nog anderhalve maand duren voor de zaak digitaal wordt afgemonteerd/geïnstalleerd. Ik bereid de familie inmiddels voor op het worst-case scenario....... anderhalve maand zwart beeld.

WAT nu, terug naar de keukentafelgezelligheid van de jaren vijftig (uit: de generatie Einstein) met een bordspel. Een gedwongen gezelligheid rond de keukentafel, er was niks anders. Ja..dus. Met de draagbare radio aan op jaren 70 muziek (disco) hebben Li en ik gisteravond gescrabbled. Mijn kinderen weten dat ik spelletjes niet zo leuk vind, ik kan namelijk slecht tegen mijn verlies. Of beter gezegd ik wil "graag" winnen. Maar scrabble is leuk...... en tijdens het spelen praat je meer dan tijdens het tv kijken.

En verder...... gelukkig studeert Li nu voor haar eerste graads Nederlands en is het huis weer met vele boeken uitgebreid. Periode Middeleeuwen en de Gouden Eeuw, vandaar die Bontekoe. En gisteren ben ik op advies van Li begonnen in een boek van een van haar docenten Koen Peppelenbos, tot nu toe leest dat lekker weg. Laten we hopen dat de titel voor ons een voorspellende waarde heeft.

Jammer, FC Twente,

Gefeliciteerd Heerenveen

Ook dit keer is een krantenartikel (Financieel Dagblad) de reden voor een blog "de profeet van de uitbreiding moet inbinden". Het gaat over Howard Schultz, de baas van Starbucks. Nou zijn wij in onze vakanties trouwe bezoekers van Starbucks. Je komt ze zelfs in Beijing tegen (net als McDonalds overigens). Gemak dient de mens zullen we maar denken, want de Starbucks (net als alle andere ketens) zitten vaak op de beste locaties. Helaas, helaas gaat expansie dan weer ten koste van de kwaliteit. Ook Schulz is daar nu achtergekomen. Het originele concept van versgezette koffie is inmiddels wel wat aan het verbleken, net als de smaak. Tijd voor crashacties, zoals het opleiden van de baristas. Ik hoop dat het helpt want madame Huá loopt op koffie. We zullen het in Parijs wel uitproberen.

In Barcelona was de koffie in een klein cafeetje in de Barri Gotic veel lekker dan de Starbucks (foto) aan de Passeo de Gracia. Maar of ik die in de Barri Gotic nog terug kan vinden?

Ik heb het nu over koffie, maar hetzelfde geldt voor de McDonalds. Zelfs in Beijing waar we tussen de wedstrijden door wel een snelle hap moesten hebben om weer op tijd bij de finales te zijn. Gezellig was het wel met al die nationaliteiten, die hetzelfde probleem hadden als wij. En de fish-burgers en de french fries. Inderdaad die smaken net als hier.

Nou waren er Beijing ook weer ketens waaronder "Tous les Jours" en een Chinese noodle-keten. Dat was wel weer verrassend, omdat ze voor ons nieuw waren. Vooral de eerste was bij de Chinezen erg populair. Bij ons ook voor het ontbijt. Maar in Oleron ga ik toch maar weer voor mijn vers gebakken baguette naar de plaatselijke bakker. Ik kan me er nu al op verheugen. Lekker crunchy en dan een grote bak koffie erbij. Franser kan niet lijkt me.

Vrijdag voordat de vakantie begon had ik een afspraak voor een collegiaal consult bij de kaakchirurg. Zelfs bij alleen maar kijken, kan zo`n man je al ongelooflijk veel pijn bezorgen. Het blijkt dat ik overbelaste kaakgewrichten heb, waarschijnlijk door kaakklemmen/tandenknarsen en te weinig kiezen. Daar zijn hele akelige dingen over te vinden op het internet. Bijvoorbeeld dat het komt door stress, daar wordt veel nadruk op gelegd, terwijl het ook door een slechte stand van de kaak kan komen door te weinig kiezen of door een klap op de kaak. Verrassend genoeg zijn deze drie oorzaken alle drie op mij van toepassing en het stressgebeuren heb ik juist de laatste tijd goed onder controle! Ik krijg wel een frame om de openliggende gedeeltes in mijn onderkaak wat op te vullen (gelukkig nog geen implantaten).

Vorig jaar omstreeks deze tijd zaten wij overheerlijk in Barcelona 

Thuis was het op dat moment een grote bende! Onze onze oude grindvloer werd er uitgehaald en dat zorgde voor nogal wat stof.

Dit jaar zijn we "gewoon" thuis, maar dat betekent niet dat we niets doen of niets te doen hebben. Huá is net terug van een lange duurloop. Ik heb proefwerken nagekeken en ga straks nog even werken aan de mondelinge presentatie die ik samen met met college en medestudent moet houden. Morgen gaan MeiMei en ik lekker naar Den Haag shoppen en op visite bij Gègè. MeiMei is dinsdag jarig, ze wil alles wat we kopen ingepakt hebben! Dat lijkt me een prima idee. Ze heeft al een heel shoppingtraject voor ons uitgedacht en pas nadat we alle designerwinkels hebben bezocht,bellen we Gègè!

Verder valt MeiMeis verjaardag ook in deze vakantie en natuurlijk is er het laatste weekend de handwerkbeurs in Zwolle. Het is allemaal wel geen Spanje, maar toch erg leuk!

Van een steenbok zal men geen romantische gevoelens verwachten. Dat zijn namelijk koele types. Toch werd ik deze week tijdens de nazit van het congres (er was nog een boterham) herinnerd aan nog niet zo lang geleden.

Het gesprek kwam op de nieuwste manier van communiceren namelijk twitteren. Volgens mij word je daar doodmoe van, iedere keer van die nietszeggende berichtjes. De s1ngle strip maakte dat ook heel duidelijk: "Fatima doet even helemaal niets". En dat dan verspreidt via haar twitter. Ook deze blog is natuurlijk een soort van (weliswaar gecensureerd) dagboek. Ik heb ook nog een echt dagboek, waar ik andere gedachten in op schrijf. Deze blog is wat luchtiger en dus wat oppervlakkiger.

Een van de lunchgenoten had haar vriend in Afghanistan en die hadden dan contact via skype en e-mail. Waarop ik vroeg of ze geen brieven schreven. Neen, na twee brieven was dat gestopt... het duurde te lang. Dat bracht mij terug naar mijn jeugd. Geïsoleerd in Breda op de KMA, geïsoleerd bij de commando's, een au pair als vriendin, Li in Enschede, ik in Breda, een vriend en vriendin op wereldreis. De afstand was ook niet te overbruggen met mobieltjes of zo. Die bestonden nog niet en op de hei was geen telefoon, laat staan in een of ander gat in Zwitserland. Wat ons restte was "een brief" of een iets sneller medium de "brief- of ansichtkaart". De spanning op de dag dat de post werd bezorgd.... zit er ook wat voor mij bij. En als er dan een brief is, lezen en herlezen. Prachtig! Het mooie van brieven is dat je ze kan bewaren.. om later nog eens te lezen. Ik heb al die correspondentie bewaard. Ze liggen netjes in een doos op zolder... wie weet lees ik ze nog wel eens.

Nou is mijn correspondentie niet zo belangrijk, maar veel beroemde schrijvers, schilders en royals hebben daardoor een mooie doorkijk in hun leven achtergelaten. Soms prachtig geïllustreerd zoals deze brief van Vincent van Gogh aan zijn broer Theo. Zo schreef hij in Amsterdam, 9 januari 1878
Waarde Theo,
Zo heel graag zou ik weten of gij weer beter zijt en ik schrijf u maar eens spoedig ook om u te vragen desnoods per briefkaart dadelijk te schrijven of gij weer in uw normale toestand zijt.

Zouden ze hun e-mails ook bewaard hebben met een touwtje erom?

Sinterklazina was een succes! De leerlingen herkenden me aan mijn schoenen en waren erg enthousiast. Het werd bijna polonaise. Ik vond het erg leuk om te doen, de beide Petronella`s waren ook erg leuk. Ik zit nog te wachten op foto`s, maar deze heb ik al ontvangen.

Dan is het nu tijd om rustig toe te leven naar de Kerst, met de recepten uit de Good Food en de 'slow cook'-instelling van Huá moet het zeker lukken. In de GF staat een prachtig recept voor een overdadige chocoladetaart, die er gewoon om schreeuwt om gemaakt te worden. Door de chocoholics hier in huis zal die zeker met gejuich ontvangen worden. Bovendien vind ik het bakken van een taart een heerlijke (!) vrije tijdsbesteding.

Verder staat er op 1e Kerstdag boerenkoolstamppot op het menu. Gewoon omdat we dat lekker vinden.

Tja, zijn paardje staat te trappelen van ongeduld en de wind waait ook al door de bomen.

Helaas kan de Goedheiligman niet overal tegelijkertijd zijn. Daarom schakelt de Sint ieder jaar weer hulpsinten in. Dat is toch geweldig geregeld. Je zou denken dat voor zo`n erebaantje voldoende vrijwilligers zijn. Maar bij gebrek aan mannen met lef, komt er mij op school komt er wel een heel vreemd stel. Het is maar goed dat er geen goedgelovige kinderen meer zijn.

Want wij hebben een Sinterklazina met twee zwarte Petronella`s

Oh, kom er eens kijken!  

  

Volgens mij zou ik om die reden dus nooit ergens aan de bak komen

Maar er zijn vast nog genoeg andere scholen......  

Vandaag kreeg ik bij het ontbijt en het lezen van de krant wel even een glimlach rond mijn mond. Normaal gesproken zijn dat toch momenten dat er, wat mij betreft, weinig te lachen valt. Op de eerste plaats omdat het ontbijt `s morgens is en ik geen ochtendpersoon ben en op de tweede plaats omdat de krant meestal bol staat van de ellende.

Daar heeft ons regionale dagblad het volgende op gevonden: goednieuwsberichtjes worden vanaf vandaag opgeleukt met , nou, nou, dat is grappig! Ik hoop niet dat ze straks bij natuurrampen enzo   gaan plaatsen, want daar moet je toch echt niet aan denken!

Inmiddels ben ik alweer een week 50

en het bevalt nog steeds prima, vandaag had ik de "APKkeuring" voor de wat oudere docenten en ik kan nog steeds zonder gevaar voor mezelf en anderen lesgeven, mijn bloeddruk is zelfs aan de lage kant. Natuurlijk kwam mijn gewicht ook ter sprake, maar dat moet de goede kant opgaan. Ik beweeg veel meer dan zo`n 4 jaar geleden en we eten hier gezond.

Morgen gaat het met de beweging even iets minder want we zitten heerlijk weer op de tribune en hopelijk zien we de Nederlandse judoheren bewegen. Misschien valt er wel veel te juichen, dan gebruiken wij onze spieren ook even.

We houden jullie op de hoogte!

PS: zagen JieJie en MeiMei er niet prachtig uit op mijn feest??

Binnenkort hebben we een feestje. Vandaag zijn MeiMei en ik lekker naar de stad geweest om voor haar een jurkje te zoeken. Dat was best lastig want we hadden tijdens een eerdere stadsessie een prachtig gewaad gezien dat haar vast heel mooi zou staan. Maar dat was een echte designerjurk (Givenchy) en was ongeveer tien keer het maximum bedrag dat ze te besteden had.

Nu hebben we hier een leuke tweedehands zaak (eerste klas tweede hands) en daar is ze geslaagd! Ze heeft nu een prachtig tweedelig setje in zwart/wit, de bijpassende schoenen had ze al. Eersteklas Tweedehands is echt een aanrader. Ze zijn gespecialiseerd in merkkleding en alles ziet er prima verzorgd uit. Ze hebben ook accessoires en ik heb er een nieuwe tas gekocht, want niet alles is er tweedehands.

Het is wel jammer dat MeiMei waarschijnlijk te laat is om het hele feest mee te maken, judowedstrijden!

Veel plezier, Zwabber.

Ons huiskonijn is al een jaar of 10 en wordt al wat grijs om de snuit. Ook is hij niet echt blij met onze nieuwe vloer, want hij glijdt steeds weg op die rare houten planken. Maar hij wil best nog even op de bank liggen, of onder de radiator.

Ik hoop dat je nog heel veel dierendagen bij ons bent!

dat tandarts heet. Nou ja, kaakchirurg in dit geval. De tandarts heeft mij al lang geleden opgegeven. Hij wilde zelfs mijn afbrokkelende kies er niet uithalen omdat ik al een afspraak heb bij de kaakchirurg, iets later deze maand. Dus na wat heen en weer telefoneren (door Huá) kon ik vanmiddag in het ziekenhuis terecht. Kies was inderdaad kapot, zelfs ontstoken en uiteindelijk kwam hij er in twee delen uit.

Ik voel me nu niet zo bloggerig.

Heel jammer is wel dat ik morgen dus niet op mijn best naar Groningen moet. Mijn nieuwe leven als student (Master of Education) gaat dan van start, duim maar voor me dat het toch wel meevalt, die eerste dag.