Ieder jaar doe ik mee met de Rowan/Ravelry-exchange. Dat houdt in dat je iets voor iemand anders breit en dat een ander iets voor jou maakt. Meestal doet de gulle geefster nog iets bij in het pakje en het is altijd weer een verrassing om te zien wat iedereen voor elkaar heeft gemaakt. Want de foto`s worden op Ravelry geplaatst.

Ik heb een prachtige gevilte tas gekregen van Jenny uit Engeland. In het pakketje zaten verder nog: hele mooie, zachte, met natuurlijke verf gekleurde wol; een portemonneetje en een appeltjesgroen notitieboek om gedichten in te schrijven.

Ieder jaar kun je jezelf opgeven en dan krijg je een vragenlijst om in te vullen. Die vragen gaan over vanalles, van lievelingskleuren tot allergieën. Je kunt ook aangeven over je ver weg of dichtbij wilt geven in verband met verzendkosten. Ook de extra`s zijn geen verplichting, maar volgens mij doet iedereen dat.

Mijn pakketje is gisteren op de post gegaan en is nu onderweg naar.....

Als mijn ontvangster alles ontvangen heeft verklap ik wat ik haar heb gestuurd, maar hier is al een klein tipje van de sluier:

Hoe vaak worden we wel niet gewaarschuwd voor de gevaren die er loeren op het internet. Wat dat betreft is de virtuele wereld al net zo slecht als de ons omringende werkelijkheid. Gelukkig heeft ieder nadeel ook zijn voordeel en ook het internet kan gewoon een hele fijne plek zijn om te surfen.

Persoonlijk heb ikal heel wat prettige contacten opgedaan via het internet, neem alleen mijn 'breimaatjes': Jo An van Wolhalla; de meiden van Rowan; en sinds een tijdje ook de mensen op Ravelry, een Internetcommunity voor breisters (en haaksters). Ik ben daar terecht gekomen omdat de Rowansite gemoderniseerd zou worden. Dat hadden ze niet moeten doen, want het is nu heel gebruiksonvriendelijk geworden en de vast Rowanettes zijn uitgeweken naar het veel vriendelijker en uitgebreider Ravelry. Hier kunnen we berichten plaatsen en foto`s oploaden en je kunt in kleine groepjes met dezelfde interesses bijschuiven.   

Ik heb de oude Rowanettes opgezocht daar en het internetcontact verloopt weer als voorheen. Verder ben bij een paar Nederlandse sokkenclubjes, wat heel leuk is voor mijn ontwerpaspiraties.

Op de oude Rowansite deelden de Rowanettes al lief en leed met elkaar, dat doen we nu nog steeds. Groot was de schok dan ook toen we te horen kregen dat één van de meiden (Suz) ernstig ziek is. Nan uit Australië heeft toen het plan opgevat om een patchworkdeken voor haar te maken. Ieder van ons heeft 1 of een paar vierkanten gebreid en die naar Arianwen in Engeland gestuurd, die het geheel heeft samengevoegd, er een achterkant aangemaakt en ook nog alle wensen erop geborduurd, met de machine, gelukkig.

Mijn aandeel bestaat uit 2 vierkanten. Alle vierkanten zijn gemaakt met hetzelfde garen: All Seasons Cotton, een prettige katoenmix die heel mooi in de was blijft. Ideaal ook voor kinderkleding. Ik heb er al heel veel mee gemaakt en ik had dus restjes genoeg voor de vierkanten.

De oplettende bloglezer herkent ze misschien wel:

Verder wordt er op Ravelry wel eens gevraagd of iemand nog een restje wol heeft. Zinzia uit België zocht nog wat garen van de door mij ontworpen Trevisokken:

  Natuurlijk had ik daar nog wel iets van over, ik had 2 strengen! Het restje woog nog net geen 30 gram. Ik heb er een leuk kaartje bij gedaan, samen met het restje garen in een bubbeltjesenvelop. Gewogen, voor twee euro nogwat postzegels erop. En zaterdag kregen we een briefje van de TNT (PTT): of we vijf euro nogwat aan extra postzegels op het briefje willen plakken. De envelop naar België werd als pakketpost aangemerkt! Volgens mij kon het gewoon door de brievenbus. Op deze manier zijn de postzegels duurder dan het restje wol.

Via Ravelry gaat ook de jaarlijke Rowan-exchange door. Ik heb mijn victim al door gekregen. Natuurlijk heb ik meteen bij Jo An van Wolhalla garen besteld.

Een patroon had ik al een tijdje in mijn hoofd. In de nieuwe vogue knitting staat een patroon voor een dropstitch sjaal. Toen ik het patroon zag had ik meteen zin om die te breien toen ik het patroon zag.

Volgens mij wordt het een prima combinatie.

Zo aan het eind van het school- en studiejaar is het erg fijn om zelf kleine momentjes van rust in te kunnen lassen. Lekker even met een breiwerkje op de bank, het liefst iets zonder ingewikkeld telpatroon, maar gewoon iets simpels. Simpel heeft dan vaak een negatieve lading, in dit geval geheel ten onrechte: simpel kan ook best chique zijn of gewoon "leuk":

Heel prettig is ook het werken aan GèGè's dekentje, gedachteloos vierkantje na vierkantje, het wordt vanzelf mooi:

En dan moet ik nu weer echt studeren......

Zo langzamerhand wordt het gelukkig weer steeds lichter. Ik kan langer genieten van de dag, zonder het dat ik het gevoel heb me te moeten ingraven onder warme dekens. Nee, dit natuurlijke (zon)licht doet wonderen voor mijn productiviteit.

Ik ben voor mijn masteropleiding goed aan de gang. Behalve dat ik alles tot nu toe nog heb gehaald, ben ik nog bezig met twee onderzoeken. Gelukkig mogen we veel dingen in tweetallen doen en dat gaat gelukkig goed. De samenwerking tussen mijn collega en mij verloopt goed. Het enige dat ik wel lastig vind, is dat we afhankelijk zijn van andere scholen. Docenten zijn meestal nogal druk. De continuïteit in mijn afspraken op mijn oude school is daar een beetje door in het gedrang geraakt. Maar goed, hopelijk gaat het maandag wel door en kan ik weer een aardig gat slaan in het onderzoekswerk.

Meer licht is ook goed voor het breiwerk :

Dit jurkje heb ik gemaakt voor het dochtertje van Kim, de oppas van onze Kleinzoon. Ik hoop dat ze het leuk vindt.

En morgen is het Moederdag!

Mijn favoriete merk garen is Rowan. Dit merk heeft, behalve een heleboel andere prachtige garens, ook Rowan Denim. Een prachtig garen dat je vingers (en meubels) blauw kleurt tijdens het breien omdat het volgens hetzelfde procedé geverfd is als alle andere jeansstoffen. Het geeft dus af en verbleekt tijdens het dragen, ik vind het geweldig garen. Ik heb er al veel meegebreid omdat ik het zo leuk vind. Veel van die dingen (o.a. prachtige kindertruien en een 'volwassen' vest) zijn natuurlijk nooit op de foto gekomen, omdat ik dat toen nog niet deed, jammer genoeg.   

Maar, mijn nieuwe zomerrok is klaar en ik ben, in een echte modelhouding, door MeiMei op de kiek gezet.

Misschien was het wel beter geweest als ik foto`s van die andere dingen had.....

Gelukkig is mijn patroon goed ontvangen bij de Sokketiers. Op Yahoo wordt het zelfs een 'kinky' patroon genoemd. Iemand anders heeft zelfs een gedeelte van mijn inleiding bij het patroon overgenomen op haar webstek. Een voorbeeld dat ik hier maar even volg:

We starten de sok met een boordje dat iets wegheeft van de waterdruppels die opspatten als je de zee in rent. Om je enkels ontdek je later de luchtbellen die omhoog borrelen en om je voet zie de de sporen van het water dat zich terugtrekt naar de zee.

Het blijkt wel dat een teenloze sok een 'vreemde' sok is, maar daar heb ik in het patroon al op geanticipeerd door een paar suggesties voor veranderingen te doen. Zelf heb ik in de ontwerpfase deze sok nog gebreid volgens ongeveer het zelfde principe, maar dan met zonder spetterboord en met een gladde voet (inclusief teenstuk).

Het is erg leuk om hier, op Ravelry en op Yahoo de commentaren te lezen, wellicht nog eens een ander patroon?

Maar voorlopig eerst maar even genieten van het paasweekend, namens ons: Vrolijk Pasen:

Vorig jaar vroeg Jo An van Wolhalla aan mij of ik wilde proberen om sokken te ontwerpen voor de nieuw op te richten Nederlandse sokkenbreiclub Sokketiers. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn eerste eigen ontwerp dat onderweg gaat naar de medeleden Sokketiers. Het was zó leuk om te doen en het is helemaal fantastisch om het pakket zelf ook thuis te ontvangen (ja, ik ben ook lid van de club), ik ben ook erg benieuwd hoe men het vindt!

Ze zijn in ieder geval heel erg geschikt voor de zomer en passen zelfs bij teenslippers!

Eindelijk is het Lente in Twente, nog wat wankel, maar toch zie je de zon en het voorzichtige groen. De vogels fluiten en zijn lokroepend bezig nesten te maken. Ik heb hier en daar ook al minder gewenste creaturen gezien (mieren, je hoeft ze de zoetigheid niet te wijzen, ze weten de weg), heerlijk, de zomer komt eraan.

Dat betekent op school even een eindspurt inzetten en dan is het alweer zomervakantie. Ik vind dit zelf altijd de leukste tijd. De meeste leerlingen krijgen meer positieve energie, ze zetten zich extra in om hogere cijfers te halen of om toch over te gaan. Meestal zijn er wat extra projecten en het boek is bijna uit..

Het eerste jaar van mijn masteropleiding zit er ook bijna op. Gelukkig heb ik tot nu toe alles gehaald. Maandag heb ik een gesprek met mijn een docent van mijn oude school, hopelijk kan ik daar mijn stageverplichtingen afhandelen. Het is in ieder geval lekker dicht in de buurt, dat weegt op tegen de minder positieve jeugdherinneringen. Ik heb volgende week ook een gesprek met de studiebegeleider van de NHL, ik hoop dat ik hem goed (stage) nieuws kan geven.

Op de pennen heb ik nu, behalve 2 paar sokken en een babyjurkje, dit spijkerrokje. Het is het Indigo Ripples Skirt, ontworpen door Kat Coyle en te vinden in de Interweave Knits van lente 2007. Natuurlijk pas ik het patroon aan mijn eigen wensen aan: iets minder blote benen! Ik had in mijn garenvoorraad nog voldoende Rowan Denim in een iets donkerder kleur. Het mooie van dit garen is dat het overal bij past, ik heb vast nog wel iets in de kast dat er leuk bij staat.

Het prettige van een weekje gedwongen rust is toch wel dat je bezig kunt zijn met andere dingen. In mijn geval: lezen, thuis werken en breien. Het lezen is vooral voor de opleiding en met veel plezier heb ik me verdiept in Martinus Nijhoff, heerlijk. Ik vind het jammer dat ik soms medestudenten hoor klagen over de hoeveelheid fictie en dat dit onevenredig is aan de tijd die er voor fictie staat in de tweede fase. Ik vind het vooral heel jammer voor de leerlingen, lezen is goed voor de algemene ontwikkeling, voor tekstbegrip en begrip in het algemeen, het is heerlijk om je te verliezen in een boek. Het is best veel wat we moet lezen en de opdrachten die erbij horen zijn ook niet allemaal even makkelijk, maar ik vind het wel een heel prettig onderdeel van de studie!

Van het lezen kan ik je geen foto`s laten zien, van het thuis werken ook niet, dat bestaat voornamelijk uit het nakijken van verslagen. Van het breien heb ik wel wat foto`s, al zijn ze niet zo heel goed van kwaliteit.

Dat kan natuurlijk ook aan het onderwep liggen!

Maar goed, 1x sjaal en 1x vestje, toch wel een aardig resultaat. Het vest lijkt me heerlijk voor de komende lente, het is van een prettige katoenmix en het past goed. Het was ook een goed geschreven patroon en de knoopjes zijn prachtige houten hartjes met handgeschilderde bloemetjes, gekocht in Krems tijdens één van onze wandel/ren weekenden.

Het lijkt me heerlijk om weer te kunnen wandelen, dan doe ik lekker mijn sjaal om.

Er zijn soms van die momenten dat je met een heleboel dingen tegelijk bezig bent en dat je dan denkt dat je niks opschiet. Dat gevoel heb ik vooral tegen het eind van de winter. Het schiet allemaal niet op, de bolgewassen doen nog niks, vogels laten zich maar af en toe horen, de zon probeert het wel, maar heeft ook nog last van de winterblues.

Op die momenten is goed om alles eens op een rijtje te zetten:

* Wat ben je aan het doen?

* Hoe ver ben je ermee?

* Ben je blij met het resultaat tot nu toe?

Als ik dat rijtje afwerk, kan ik melden dat ik 15 uur lesgeef (Nederlands), dat gaat goed, als je de rompslomp eromheen niet meetelt. Zoals bijvoorbeeld de teambuildingsdag van donderdag, daar zie ik enorm tegenop. Maar het lesgeven en de contacten met leerlingen, collega`s en ouders vind ik erg leuk.

Verder ben ik aan het 'gezond leven', daar was ik best wel ver mee; de nodige kilo`s kwijt, halve marathon genordict, maar dat ligt nu allemaal op zijn gat om het maar even plat uit te drukken. Vage blessures, winter, druk met andere dingen..... Het schiet niet op. Ik was blij met het resultaat, maar ik moet mezelf nu dringend 'herpakken' zoals de Belgen dat noemen.

Dan is er nog de studie Master of Education. Het eerste jaar zit er al weer bijna op, de resultaten zijn goed en het studeren bevalt me prima. Het gaat alleen een beetje ten koste van de beweging.

Het breiwerk heeft ook te lijden onder de andere 'werkzaamheden' Veel dingen zijn inderdaad Half Af. Ik moet me nu maar eens vastbijten in één project, als dat af is, dan het volgende project helemaal af! Zo tegen de lente kan dat nog wel tegenvallen. Ik wil dan het liefst met allemaal nieuwe dingen beginnen.

Sjaal, wol gekocht tijdens de Handwerkbeurs in Zwolle: Half af.

Ja, precies één sok en dus geen paar en mijn jurk: Half af

Ik ga nu maar lekker aan de gang, wat zal ik het eerst gaan doen?

Nog twee nachtjes slapen en dan ga ik naar de handwerkbeurs in Zwolle. Ik ben nog aan het nadenken of ik met de auto of met de trein zal gaan. Waarschijnlijk kies ik voor die laatste, want dan kan ik tijdens de reis al lekker wat breien. Bij Wolhalla heb ik alvast een paar wolletjes besteld, waaronder sokkenwol die geïmpregneerd is met paardekastanje-extract. Dat schijnt goed te werken als je last hebt van opgezette voeten en/of opgezette enkels. Het lijkt me wel aangenaam voor mijn moeder, die nogal veel last heeft van haar voeten, om van die wol een paar sokken te hebben. Zij heeft zulke pijnlijke voeten dat ze soms maar nauwelijks haar schoenen aan kan. Hopelijk heeft ze wat baat bij deze sokken (die dus nog wel gebreid moeten worden).

Daarna zit de vakantie er alweer op en ik moet zeggen dat die weer voorbij is gevlogen! We hebben lang niet alles gedaan wat we moesten of wilden gaan doen, maar de dingen die we gedaan hebben, hebben we ook goed gedaan. Het winkelen in Den Haag was gezellig en we genieten van onze aankopen. Het dagje shoppingmall in Duitsland is al voor de zoveelste keer afgezegd, kredietcrisis? De verjaardag van MeiMei was gezellig, de gebakjes waren heerlijk en de huisgemaakte tiramisu smaakte naar meer. Verder zijn mijn collega en ik goed aan het werk geweest met het voorbereiden van onze mondelinge presentatie, die we woensdag moeten houden .

Het meest ben ik trouwens opgeschoten met mijn gebreide jurk, het achterpand is bijna af. Eigenlijk zou ik dus nog een week vakantie moeten hebben....... 

Als Huá zo heerlijk door de Twentse landerijen draaft, fiets ik meestal een stukje op de hometrainer of loop ik een rondje op de loopband. Na deze inspanningen ben ik meestal toe aan koffie. Ik ben geen melkdrinker, dus chocomelk vind ik ook niet zo heel erg lekker. Ik heb liever chocola bij de koffie, of moccachino.

Nu is er in Enschede tegenwoordig ook een Bagels and Beans, waar ze heerlijke koffie hebben. Deze zomer zullen mijn wandelingen regelmatig die kant op voeren, de calorieën zijn er dan meteen weer afgelopen.

De reden waarop ik op koffie kwam, is vrij eenvoudig. Ik ben net klaar met een paar sokken die ik gebreid heb volgens het "koffieboontje". Een oud Nederlands patroon dat door Jo An weer nieuw leven is ingeblazen. Ik ben zelf heel blij met het resultaat.

Verder heb ik een paar sokken voor een leerlinge van mij gebreid, die ik met lootjestrekken voor Sinterklaas getrokken had.

Volgende maand is er weer de jaarlijkse handwerkbeurs in Zwolle, ik heb er nu al zin in. Maar voor het zover is, denk ik dat ik eerst even gebruik ga maken van de kredietcrisis door heerlijk wol te gaan bestellen in Engeland. Colourway heeft haar jaarlijkse sale en met de lage pond van tegenwoordig......

Buiten vriest het. Er is zelfs al sprake van een Elfstedentocht. Jammer, die komt er dan waarschijnlijk als iedereen weer aan het werk is en natuurlijk op een doordeweekse dag. De enige manier om van de tocht der tochten te genieten is volgens mij voor de tv. Meedoen lijkt me niets en om in Friesland in de wind/winter langs een bevroren stuk water schaatsers aan te moedigen trekt me nog minder.  Nee, als de wereld wit van de rijp is, verlang ik naar een winterslaap.   

Maar, de kerstvakantie zit er bijna op. Voor MeiMei is het judoseizoen begonnen met een trainingskamp in Zuidbroek (Groningen), waar ook toppers als Deborah Gravenstijn en Henri Schoeman op de mat staan. Henri is na een vervelende voetbalblessure weer aan de beterende hand. Het is een internationaal gebeuren. Toen ik haar en Yvan had weggebracht en wij nog even koffie dronken bij Van der Valk zagen we diverse judoka`s aankomen. Een busje met een prachtige rode duivel erop uit België, een paar mooie blonde jongens uit Denemarken? Kortom, het wordt vast een gezellig, maar vooral (in)spannend weekend.

Ik wilde in Groningen nog even gebruik maken van de opruiming bij Laura Ashley, maar die bleek daar al twee maanden geleden gesloten te zijn. Grr. gelukkig was er wel een leuke vestiging van Noa Noa, waar ik een paar heerlijke winterdingen gescoord heb, twee lekker warme vesten, een winterrok. Altijd handig voor school, die volgende week gewoon weer begint.

Uit mijn relaas blijkt wel dat ik niet, zoals Huá, echt kan genieten van 'de winterse pracht'. Die komt volgens mij het best tot haar recht op een leuke kerstkaart, of op foto`s zoals die van Huá. Maar het is alsof mijn bloed een beetje bevriest in mijn aderen, ik word koud en stijf en kruip het liefst weer onder de wol voor een winterslaap, om in de lente weer tot leven te komen.

Gelukkig gaat de tijd snel als je veel te doen hebt. Deze maand tentamenweek van mijn Mastersopleiding en ik wil toch weer proberen om stadsdichter te worden. Ook heeft de Bibliotheek van Almelo weer de jaarlijkse Willem Wilmink dichtwedstrijd. Ook dit jaar heeft de bieb weer een prachtige,verplichte, zin gevonden.

Een van de leukste dingen die ik nog moet doen, is het uitschrijven van mijn patroon voor Sokketiers, de eerste Nederlandse sokkenbreiclub. Vandaag heb ik de wol en het patroon van de tweede sok gekregen, fantastisch, Yvon heeft gezorgd voor heerlijke zachte wol in echte 'lucht'-kleuren en Puk ontwierp het leuke patroon.

Je ziet, het wordt hoog tijd dat ik uit mijn winterdip stap. Mijn keel- en ooronsteking zijn over, het is 2009 en de dagen worden weer langer. Een nieuw jaar, 365 nieuwe kansen.

Zo tegen het eind van het jaar is het gebruikelijk om de balans weer eens op te maken. Welke doelen heb je gehaald en waar ben je niet aan toe gekomen? Is alles gegaan zoals je wilde of moet in    het roer om?

Voor mij was dit jaar een prima jaar, ik ben heerlijk met Huá en MeiMei naar China geweest, waar we ontzettend genoten hebben van de Olympische Spelen en van Beijing zelf. Ik had deze ervaring niet willen missen. Deze reis was ook de aanleiding voor mijn weblog, die later echter uitgegroeid is tot 'onze' weblog. Huá zet zijn ervaringen nu ook op het virtuele papier.

Natuurlijk was de reis naar Barcelona ook geweldig, het was heerlijk zo vroeg in het jaar al te genieten van de zon.

Verder heb ik de, voor mij belangrijke, stap gezet om Master of Education te worden. Eerste graad Nederlands, wie had dat in 2000 kunnen voorspellen? Gelukkig gaat het goed met de studie. Ik heb alweer prachtige boeken gelezen en helaas ook een paar veel minder prachtige...

Natuurlijk zijn er ook dingen die niet zo goed gaan, het gewicht wil nog niet echt naar beneden, terwijl ik mijn BMI toch echt in het groen wil hebben. Verder is mijn kunstwerk nog niet af, hoewel ik er toch 2008 in heb gemozaiekt.

Op het breivlak heb ik best veel afgekregen, maar mijn 'verjaardagsvest' Botticelli is nog niet af, dat moet maar 2009 gebeuren.

Gelukkig heb ik de halve marathon Nordiccen wel gered en ben ik nu ook Sara!

Wat gaat er volgend jaar allemaal gebeuren? We houden jullie hier op de hoogte, blijf lezen.

Zo`n cape is lekker warm en erg modieus. Het leuke is dat hij eigenlijk vorig jaar al af was, maar ik ben niet zo`n ster in het aanzetten van knopen. Gelukkig heeft mijn schoonmoeder dat voor mij gedaan en heeft MeiMei er een fashionitem bij

Het is een patroon uit de Vogue Knitting van Michael Kors die ook jurylid was van de America`s next topdesigner (ofzo). In ieder geval een bekende ontwerper. Daarom is MeiMei er tegenwoordig ook als de kippen bij als de nieuwe VK binnen is, dat is slechts 4x per jaar, helaas.

De wol die Michael voorschreef was wel heel speciaal want voor de cape zou ik zo`n 500 euri kwijt zijn. Gelukkig heb ik een beetje zitten rekenen en wat wolletjes vergeleken. Het gevalletje is nu van simpele sokkenwol gebreid, dat scheelt toch wel zo`n 450 euro`s. Het is eigenlijk gewoon een 'cheap' namaakseltje

Maar wel op een lekkere manier. Het is heerlijk om`s morgens lekker je eigen tempo te bepalen. Koffie, krantje, vanmorgen géén croissantje, maar dat is morgen beter geregeld. Verder heb ik iedere dag op de hometrainer gefietst en is de loopband ook weer in gebruik.

Maar, hoe staat het met de studie, het breiwerk en het kunstwerk?? Dat gaat ook goed. Nog één dossieropdracht en ik ben klaar met vakdidactie Moderne Letterkunde na 1940. Dat was een heel inspirerend onderdeel van de studie. Ik heb een aantal opdrachten bij een tweetal teksten moeten bedenken. Bij Poep van Manon Uphoff en bij Het adres van Marga Minco, ik vind het echt heel jammer dat ik de opdrachten niet even uit kan proberen!

Morgen de laatste opdracht van dit onderdeel afmaken en dan wat onderzoek doen in de bieb. Vrijdag heeft Huá ook vrij en dan ga ik bezig met het kunstwerk. Ik heb daar even mankracht bij nodig om het geval te verzetten.

MeiMei heeft de foto`s van haar mobieltje op de pc geïnstalleerd en deze van onze kleinzoon vind ik echt geweldig!

Het is al zo`n binkie geworden! Leuke zonnebril ook, MeiMei.

Op breigebied gaat het ook goed. Alleen kan ik het hier nog niet laten zien omdat het voor Sokketiers is. Heel spannend. De eerste zending die net verstuurd is, is zo mooi. De berichten erop zijn ook heel positief. Hoewel het patroon vrij lastig is. Mijn patroon is een stuk eenvoudiger en er zit een grapje in. Ik ben heel benieuwd hoe de beide organisatrices het ontwerp vinden. Morgen ga ik een foto maken van sok 1 en de sokken die ik ook als proefontwerp gebreid heb.

Het is goed dat het bijna vakantie is! Dan heb ik mooi de tijd om een paar dingen af te maken. Het to-do-lijstje groeit namelijk enorm en neemt zo langzamerhand mijn nachtrust over. Wat moet er dan allemaal gedaan worden:

• Het kunstwerk moet echt af! dat betekent dat er minimaal 2 gedeeltes voorzichtig weer afgebikt moeten worden. Die moeten dan opnieuw betegeld worden (met een nieuw motief). Daarna moet er gevoegd worden. De stukken die al gevoegd zijn, zien er goed uit. Als de rest er net zo mooi uit komt te zien, ben ik dik tevreden. Dan mag het de tuin in.

• Ik ben druk bezig met het ontwerpen van sokken voor de Sokketiers, de nieuwste sokkenbreiclub van Nederland. Ik zit nog even te peinzen wat ik met het teengedeelte ga doen. De rest ziet er goed uit. Het sprankelt echt zoals mijn bedoeling was.
• Natuurlijk ben ik druk met de studie. Uiterlijk 10 november moet ik 3 dossieropdrachten voor de vakdidactische component van Moderne Letterkunde van na 1940 hebben ingeleverd. Het zijn alledrie uitdagende opdrachten, waaronder het schrijven van een persoonlijk leesdossier vanaf moederschoot tot einde middelbare school. EN dat is voor mij heel lang geleden.
• Op breigebied ben ik nog steeds bezig met het Botticellivest, de lapjesdeken, sokken.... en er moet nog even een babymutsje gebreid worden voor een nieuwe wereldburger.

• Verder heb ik de eerste zending van de Sokclub zelf ook ontvangen. Een prachtige kleur oranje/rode wol, gebaseerd op Ayersrock in Australië met een prachtig patroon van Marjan. Haast te mooi om voor mijn onderdanen te maken. Misschien wordt het wel een sjaal. Het patroon ziet er erg mooi uit. Prachtige kabeltjes die mooi om de voeten lopen, dus twijfel alom.

Het is wel grappig dat MeiMei nu al vakantie heeft. Ze is later dan ik begonnen aan dit schooljaar en heeft dus wel eerder vakantie. We kunnen dus niet echt veel samen ondernemen. Het is wel beter voor mijn planning, als je begrijpt wat ik bedoel.

In afwachting van beter weer ben ik maar lekker aan het breien gegaan. Als je tenminste die kilometers niet meetelt die ik dit weekend gelopen heb. Huá heeft zondag nog een halve marathon (in Losser) gelopen, maar werd wat gehinderd door een verkoudheid. Hopelijk is hij volgende maand in Krems beter te pas. Ik ben niet verkouden, maar dit weer komt mijn wandelen niet echt ten goede, ik heb veel last van spierpijn en ik kan maar moeilijk op gang komen.

Maar het breien: het babyjurkje is af, het is The Thinking Dress van Louisa Harding. Ik vond het een heel makkelijk patroon en het breide lekker snel. Ik ben nu dus wel toe aan mijn mooie nieuwe vest, daar zit iets meer uitdaging in.

Voor iedereen die zich afvraagt hoe het met Gègè`s deken gaat, kan ik melden dat ik op dit moment 105 van de 900 vierkantjes afheb. Het vordert dus gestaag.

Ik kan nu ook beelden laten zien van het prachtige cadeau van Lia Moya:

De knoopjes op de nekwarmer zijn kleine opengewerkte metalen kraaltjes en het breiwerk is echt vakmanschap, helaas ben ik niet zo`n goede fotograaf.

Nog niet echt op de pennen, maar al wel wol besteld. Wolhalla heeft een gedeelte van de wol in de aanbieding (de kid silk) en dat is weer leuk meegenomen. De achtergrondwol wil ik ook zo snel mogelijk kopen, zodat ik snel aan de gang kan. Met een beetje goede wil kan ik Botticelli uit het Rowan nr. 44 boek dan eind oktober aan. Dat lijkt me leuk!

Verder heb ik ook mijn cadeau van de jaarlijkse Rowan Exchange ontvangen. Lia uit Spanje heeft iets voor mij gebreid, een hele mooie nekwarmer van haar eigen wol. Ze heeft haar eigen wollijn, cool hè? Ze stuurde mij ook nog 3 bollen extra om één van haar eigen ontwerpen te breien, een hele leuk broche. Kijk maar eens op www.liaknits.com en dan zie je daar de prachtige Lana Lia Merina, het ziet er al net zo mooi uit als het klinkt. Ik zal proberen morgen een paar mooie foto`s te maken.

Ook ben ik de laatste hand aan het leggen aan een jurkje voor babymeisje, ik ben er wel tevreden over. Het is een stoerder patroon dan het peuterjurkje met de mooie kantrand. Hier zit een stevig kabelmotief in.

Omdat Wolhalla deze week verhuiskorting geeft, heb ik lekker nog even Norosokkenwol erbij besteld. Het is danwel geen Chinees, het is wel mooi Oosters (Japans).

I`ve ordered the KSH for Botticelli (Rowan 44) it`s going to be my birthdaypresent. Wolhalla has moved shop and house and offered a nice discount so I ordered some Norosockwool as well.

Lia from Spain has spoiled me with a lovely neckwarmer and some of her own yarn! I think it`s very cool having your own yarn! It`s very soft and I love the sound of Lana Lia Merina, it has a good rythm. Well, I`ll try to put some foto`s here tomorrow, when the light will be a bit better, hopefully.