Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
To add a comment, sign in with your Windows Live ID (if you use Hotmail, Messenger, or Xbox LIVE, you have a Windows Live ID). Sign in
Ook dat gebeurt in het judo. Wat nu weer zul je denken. Je moet het letterlijk nemen. Ze gaan echt over het randje...... van de mat. Twee jaar geleden hadden we nog een grijze mat met een rode rand. Nu hebben we een geel wedstrijdvlak en blauwe buitenkant. Op dat blauwe mag je dus niet op komen of soms toch weer wel. Euhhh.... moeilijk? Het valt wel mee. Je moet zorgen dat je er niet van het geel wordt gedrukt én je moet al helemaal niet op het blauw stappen om aan je tegenstander te ontkomen. Dan krijg je straf (shido - 3 pt tegen). Maar je mag wel een worp inzetten en dan op het blauwe stappen, je wilt dan een actie maken. En per ongeluk op het blauwe komen om direct binnen weer een worp in te zetten dat mag soms ook. Op de spelen dus gegarandeerd kijk- en discussieplezier. Dus tijdens de Spelen goed letten op het randgebeuren.
Ja.. wat heeft dat nou weer met judo te maken. Best wel veel. Veel judoka's leven op het randje. Zijn het dan zulke dare-devils. Welnee, maar judo is een sport met gewichtsklasses en dan begint de ellende. Dat begint al jong, zeg maar bij de uitgegroeide pubers (eerder moet een kind gewoon lekker groeien en zwaarder worden). De puberkeus is dan al: "Blijf ik in dit gewicht met veel ontzeggingen of toch maar een klasse hoger". Er zijn veel verhalen onder andere over Deborah die zich soms beperkt tot een lunch met een blaadje sla. Ook Huá heeft vroeger geleden (terwijl ik toch niet zo'n ster was). Dan ging ik (een maand voor een wedstrijd) naar de dokter voor een 1000 calorieën dieet, terwijl ik toen op de KMA wel voor 3000 Kcal verbrandde. Het resultaat chagerijn, rommelende buiken en net binnen de rand op de wedstrijddag. Dus als je straks zo'n smal bekkie op de mat ziet, dan weet je het nu dat de judoka al veel heeft geleden.
En na de wedstrijden een bord eten gevuld tot het randje ...... en dan beginnen we weer van voren.
Gisteren las ik op de JBN site dat ook binnen het judo wildcards zijn uitgereikt. Dus niet alleen bij het turnen, waardoor onze Jury het slachtoffer is geworden, maar nu ook bij het judo. Die gaan dan naar landen als Mozambique, Luxemburg, Togo, Nepal en voor ons wel interessant Aruba. Met de laatste wildcard is het misschien nog wel goed, maar die anderen. Ik denk dat daar de olympische gedachte meer van toepassing is. Al kun je dat beter bij boogschieten hebben, want het wordt vliegles. Hoe ik dat weet. Tja .... in mijn judoblad l'esprit du judo in het onderdeel "dojo du monde", zie je inderdaad de weliswaar Franstalige (hoe kan het ook anders) exotische landen in beeld gebracht en dat is inderdaad ontwikkelngswerk. Daarnaast heb ik net de WK 2007 DVD's ontvangen en daarin zie je ook de outsiders uit dit soort landen. En...... het gaat hoog, snel en heel erg hard de mat in met deze mannen en vrouwen. Dat doet dus pijn zowel lichamelijk als mentaal, want geen enkele judoka wil er zo afgegooid worden. Als toeschouwer.... is het wel genieten.
Het is nog een hele klus om iets in het gastenboek te krijgen. Je moet weer een klopte virtuele trail achterlaten. Ik wilde voor het eerst reageren op je blog. Hij loopt lekker en is bij de tijd.
Je mist alleen één topper en dat is Guillaume Elmont. Ook hij is geblesseerd. Ik heb het zien gebeuren bij de NK teams in Nijmegen, na de nieuwjaarsreceptie van de Judobond. Ik vond het toen al een rare en pijnlijke beweging. Achteraf had ik dat dus toch goed gezien. Op de site van de JBN hadden ze begin januari nog goede hoop dat hij aanstaand weekend in Hamburg mee had kunnen doen. Alleen staat hij niet op het lijstje deelnemers. Laten we hopen dat hij op een van de andere toernooien vormbehoud kan tonen.
Ja, wat was het gezellig hè, en ik hou niet zo erg van verrassingen als ik er niets van weet, maar dit was werkelijk wel een heel erg aangename! En zondag gaan we ons weer heerlijk te buiten aan breiwolletjes en andere min of meer nuttige handwerkheerlijkheden. Wel een beetje jammer dat je waarschijnlijk zondagavond tot dichteres van Enschede wordt gekozen, en we dus niet nog een keertje uitgebreid kunnen gaan eten. Maar dan houden we nog wat tegoed: wat in het vat zit wordt tenslotte de beste zuurkool!